403-verklaring leidt tot op zich zelf staande eigen schuld

A BV en B BV zijn failliet. B BV heeft een 403-verklaring afgegeven voor A BV. A BV is aansprakelijk voor de niet-nakoming van een overeenkomst. De curator in het faillissement van A BV heeft overeenstemming bereikt met X BV, waarbij A BV tegen betaling van een gedeelte van de schade finale kwijting wordt verleend. Vervolgens spreekt X BV de inmiddels ook failliet verklaarde B BV aan op grond van de afgelegde 403-verklaring. De curator van B BV stelt dat de aansprakelijkheid uit de 403-verklaring niet verder strekt dan voor zover en voor zolang de verplichtingen van A BV nog daadwerkelijk bestaan. Door de finale kwijting van X BV aan A BV is dat niet meer het geval.
De Hoge Raad oordeelt dat de 403-verklaring een eigen aansprakelijkheid voor B BV in het leven heeft geroepen waardoor B BV voor de gehele schuld van A BV aansprakelijk is, waarop de feitelijke betaling aan X BV in mindering komt.