Aflossing uit verrekenbaar inkomen leidt tot verrekening waarde

M en V zijn buiten gemeenschap van goederen gehuwd geweest. Wel bevatte de huwelijkse voorwaarden een periodiek verrekenbeding. Omdat nimmer uitvoering is gegeven aan dit beding vordert M verrekening van de waarde van de aan V toebehorende woning. Deze woning is door V deels verkregen met eigen vermogen, deels met geleend geld waarop is afgelost met te verrekenen inkomen.
De Hoge Raad oordeelt dat de ratio van art. 1:141 BW is dat ieder van de echtgenoten na verrekening van hetgeen door hen tezamen is bespaard, zijn of haar aandeel daarin kan gebruiken voor de vorming en vermeerdering van het eigen vermogen. Hiermee strookt dat bij de finale afrekening na het eindigen van het huwelijk, de echtgenoot die zijn of haar overgespaarde inkomsten heeft geïnvesteerd in (de financiering van) een aan de andere echtgenoot toebehorend goed, meedeelt in de eventuele waardestijging die het goed gedurende het huwelijk heeft ondergaan.
De vordering van M wordt toegewezen.