Boedelbeschrijving vormt vaststellingsovereenkomst waarvan partijen niet kunnen afwijken

Een erflater heeft in zijn testament een ouderlijke boedelverdeling opgenomen. Op enig moment laten de erfgenamen een boedelbeschrijving opmaken om de niet-opeisbare vorderingen van de kinderen vast te stellen. Enige tijd later betwijfelen de kinderen de omvang van hun vordering.
De Rechtbank oordeelt dat de door alle partijen ondertekende boedelbeschrijving als vaststellingsovereenkomst wordt aangemerkt, die partijen bindt en waarop zij niet meer kunnen terugkomen. De vorderingen die zijn berekend op basis van de boedelbeschrijving staan vast. Afwijking hiervan is alleen dan mogelijk als dit is gebaseerd op gegevens (latere baten of schulden) die niet in de boedelbeschrijving zijn opgenomen.