Artikel 15.1.q WBR niet van toepassing op parkeerplaats en ondergrond schuur

In 2008 verkrijgt X een tuinland met opstallen waarbij hij een beroep doet op de cultuurgrondvrijstelling in de zin van art. 15.1.q WBR. Op het tuinland bevindt zich een erf dat als verharde parkeerplaats in gebruik is en een perceel waarop een schuur is gelegen. In geschil is of de cultuurgrondvrijstelling ook van toepassing is op de verharde parkeerplaats en op de ondergrond van de schuur.
Uit de wetsgeschiedenis op art. 15.1.q WBR leidt de Hoge Raad af dat onder cultuurgrond wordt verstaan: grond die is bestemd voor veeteelt, akker-, weide-, tuin- en bosbouw, waaronder mede begrepen de ondergrond voor glasopstanden. Op basis hiervan oordeelt de Hoge Raad dat de verharde parkeerplaats niet is aan te merken als cultuurgrond. Met betrekking tot de ondergrond van de schuur is de cultuurgrondvrijstelling evenmin van toepassing. Uit een eerder arrest van de Hoge Raad volgt dat voor de toepassing van deze vrijstelling opstallen en ondergrond in de regel als één geheel worden beschouwd. Omdat de schuur niet is aan te merken als glasopstand, deelt de ondergrond van de schuur niet in de vrijstelling.