Een veilingnotaris is niet gehouden geldigheid van het retentierecht te onderzoeken

A en B zijn een samenwerkingsverband aangegaan ter realisatie van een aantal garages en woningen (‘project C’). Daarna is B overgegaan in D. Het project C is slechts deels gerealiseerd. In december 2011 heeft notaris N van de bank de opdracht ontvangen om tot executoriale verkoop van project C over te gaan. N heeft de verzochte executoriale verkoop opgestart. D heeft aan N bij brief van juni 2012 kennis gegeven van een door haar uitgeoefend retentierecht op project C. In de veilingvoorwaarden maakt N melding van het retentierecht van D. A meent dat N ten onrechte het retentierecht heeft vermeld in de veilingvoorwaarden en dient een klacht in.
De Kamer voor het Notariaat acht vooral van belang dat N de opdracht heeft ontvangen van de bank. Een dergelijke opdracht moet in beginsel door N worden uitgevoerd. A heeft een groot aantal procedures, vorderingen en verschillen van inzicht aangehaald. Dit zijn echter zaken waarover N geen standpunt dient in te nemen. Dat brengt met zich dat ook het verrichten van nader onderzoek daarnaar niet op de weg van N lag. Dat geldt ook voor het vermelden van het retentierecht in de veilingvoorwaarden. Deze omstandigheid behoorde tot het geheel van te vermelden relevante omstandigheden. Dat A daarover verschilde van inzicht met D doet daaraan niet af. Het had op de weg van A gelegen zijn verschil van inzicht met D in een civiele procedure tegen D aan de orde te stellen. De Kamer verklaart de klacht tegen N ongegrond.