Ondanks bewoordingen in testament wordt ik-oma-making aangemerkt als last; volledige vordering belast

Ondanks dat het testament de ik-oma-making omschrijft als een legaat, leidt de Rechtbank uit de bewoordingen ''een onvoorwaardelijke vordering ten laste van hun tante'' af dat de vorderingen van de kleinkinderen zijn ontstaan op één specifieke erfgenaam (tante) en niet op de nalatenschap van oma als geheel. Uit de volle eigendom die tante van oma heeft verkregen, heeft zij vermogen overgedragen aan de kleinkinderen onder voorbehoud van een genotsrecht zonder dat zij daarvoor ander vererfbaar vermogen uit de nalatenschap van oma heeft verkregen. Hierdoor was tante haar eigen vermogen aan het uithollen. Volgens de Rechtbank is daarom sprake van een lastbevoordeling en worden de vorderingen die de kleinkinderen op tante hebben voor de volle omvang als fictieve erfrechtelijke verkrijging aangemerkt na het overlijden van tante.
Tegen deze uitspraak is hoger beroep ingesteld.