Mantelzorgwoning aangemerkt als roerende zaak mede vanwege tijdelijke karakter bouwvergunning

M en V hebben in 2009 op het erf van hun zoon Z een zorgwoning laten bouwen. De kosten van de realisatie van de zorgwoning zijn voor rekening van M en V gekomen. Van de zorgwoning wordt inmiddels geen gebruik meer gemaakt nu M is overleden en V is verhuisd. V stelt dat de zorgwoning door natrekking eigendom is geworden van Z, zodat Z de kosten dient te vergoeden op grond van ongerechtvaardigde verrijking.
Voor het onroerende karakter van een zaak is van belang dat deze duurzaam met de grond is verenigd doordat de zaak naar aard en inrichting bestemd is om duurzaam ter plaatse te blijven, waarbij moet worden gelet op de bedoeling van de bouwer voor zover deze naar buiten kenbaar is (art. 3:3 BW). Gegeven deze maatstaf kent de Rechtbank in het bijzonder betekenis toe aan de bouwvergunning van de Gemeente die door Z in het geding is gebracht. Deze vergunning bevat een ontheffing van het bestemmingsplan voor het tijdelijk plaatsen van een zorgwoning voor zolang de behoefte hiervoor bestaat. Het voorgenomen besluit tot de verlening van de vergunning is door publicatie bekendgemaakt. Dit leidt volgens de Rechtbank tot de conclusie dat de zorgwoning niet bestemd is om duurzaam ter plaatse te blijven, zodat van natrekking geen sprake kan zijn. De zorgwoning blijft derhalve een roerende zaak.