A-G oordeelt dat de verkrijging van zendmasten niet onder de netwerkvrijstelling (art. 15.1.y WBR) valt

E BV verkrijgt via een juridische splitsing het eigendom van 170 zendmasten. In geschil is of deze verkrijging is vrijgesteld van overdrachtsbelasting op grond van de netwerkvrijstelling (art. 15 lid 1 onder y WBR). Het Hof oordeelt - evenals de Rechtbank - dat de netwerkvrijstelling niet op onderhavige verkrijging van toepassing is, omdat de zendmasten op zichzelf bezien niet kunnen worden aangemerkt als net. 
De A-G constateert dat de wetsgeschiedenis van de netwerkvrijstelling van art. 15 lid 1 onderdeel y WBR en die van art. 5:20 BW inzake de eigendom van een net (door de aanlegger) geen aanwijzingen bevat dat de wetgever bij de vrijstelling voor netwerken ook aan (kale) zendmasten dacht. Volgens de A-G zijn zendmasten geen ‘net’ in de zin van art. 15 lid 1 onderdeel y WBR, omdat zij niet bestaan uit een of meer kabels of leidingen. De A-G merkt op dat, ook als E BV de zendmasten inclusief kabels, leidingen, antennes en schotels had verkregen, zijns inziens twijfelachtig is of de masten behoren tot de vrijgestelde verkrijging. De vrijstelling geldt slechts voor zover een ‘net’ wordt verkregen. De zendmasten zijn volgens de A-G geen net, maar een kapstok voor een net en vergelijkbaar met kerktorens en andere hoge gebouwen waaraan apparatuur wordt gehangen.
Derhalve geldt de naar de opvatting van de A-G de vrijstelling niet voor zendmasten.