Notaris had ministerie moeten weigeren door twijfel aan goede bedoelingen

In casu heeft een journalist verklaringen onder ede afgelegd bij notaris (N), die vervolgens zijn gebruikt in een gerechtelijke procedure tegen X. Volgens X had N dienst moeten weigeren op basis van art. 21 lid 2 Wna en art. 6 lid 2 Verordening beroeps- en gedragsregels 2011. De Kamer voor het Notariaat oordeelt dat, hoewel de verklaring zelf geen dwingende bewijskracht heeft, de akte wel de schijn van legitimiteit kan wekken. Daarbij kan er mogelijk onterecht waarde aan worden gehecht. Een notaris moet daarom bedacht zijn op een mogelijk ongeoorloofd doel van de akte en beoordelen welke gevolgen de verklaring kan hebben. Bij twijfel aan de waarheid of de bedoelingen van de cliënt dient de notaris dienst te weigeren of nader onderzoek te doen. De Kamer oordeelt dat N gerede twijfel had moeten hebben aan de goede bedoelingen van de journalist en/of het waarheidsgehalte van de verklaringen, en verklaart de klacht gegrond.