Notaris onder omstandigheden niet aansprakelijk voor fiscale gevolgen bij certificering

In september 2000 verwerft BV X een onroerende zaak van een zustervennootschap. Voor de overdrachtsbelasting wordt een beroep gedaan op de vrijstelling van art. 15.1.h WBR. Binnen de termijn van drie jaar (continuïteitseisen) worden de aandelen in BV X gecertificeerd. De inspecteur legt een naheffingsaanslag op, welke uiteindelijk door de Hoge Raad wordt vernietigd. Thans vordert BV X dat de betrokken notarissen worden veroordeeld om de gemaakte proceskosten te vergoeden.De Rechtbank overweegt dat de notarissen in casu hun zorgplicht niet hebben geschonden. De adviesaanvraag was afkomstig van een regievoerende fiscalist. De notarissen mochten ervan uitgaan dat het verzoek niet meer omvatte dan de civielrechtelijke kant van de zaak en dat de fiscale gevolgen door de fiscalisten waren bezien en aanvaard. Wel is het zo dat de notaris in het algemeen geacht wordt bekend te zijn met de betekenis van de driejaarstermijn voor transacties als de onderhavige en beroepshalve gehouden is om op het bestaan van die termijn te wijzen. In het onderhavige geval was bovendien sprake van een grensoverschrijdende transactie. In het algemeen kan niet worden gezegd dat het notariaat deskundig kan worden geacht met betrekking tot de fiscale consequenties van dergelijke transacties.