Ongeldigheid van vaststellingsovereenkomst tussen erfgenamen

Vader V overlijdt in 2006 met achterlating van zijn echtgenote M en zes kinderen. In zijn testament heeft hij een ouderlijke boedelverdeling opgenomen. In 2010 overlijdt M. M heeft haar zes kinderen tot erfgenamen benoemd, en aan ieder kind, behalve D, een legaat toegekend. D heeft nog een vordering op de nalatenschap van M wegens een schuldigerkenning uit vrijgevigheid. De nalatenschap van M is niet toereikend om de vordering van D en de legaten te voldoen. De kinderen sluiten een vaststellingsovereenkomst ter verdeling van de nalatenschap van M, waardoor D minder verkrijgt dan de omvang van de schuldigerkenning. Vervolgens weigert D mee te werken aan de uitvoering van de vaststellingsovereenkomst. Kind A vordert nakoming.
De Voorzieningenrechter oordeelt dat niet aannemelijk is geworden dat D voldoende is voorgelicht over de gevolgen van het ondertekenen van de vaststellingsovereenkomst. Het is aannemelijk dat ook de bodemrechter tot nietigheid van de vaststellingsovereenkomst zal concluderen, aldus de Voorzieningenrechter. Daarom wijst de Voorzieningenrechter de vordering van A af.