Overbedeling bij echtscheiding vormt voldoening aan natuurlijke verbintenis en is vrijgesteld

M en V zijn in 1992 in gemeenschap van goederen gehuwd. In 2015 is het huwelijk duurzaam ontwricht geraakt, waarna M en V (nog staande huwelijk) met gezamenlijk spaargeld een woning hebben gekocht, waarin V met de kinderen is gaan wonen. De woning is gaan behoren tot de nog bestaande huwelijksgoederengemeenschap. Het huwelijk is daarna, in januari 2016, geëindigd door echtscheiding.
De woning met een waarde van € 225.000 is bij akte van verdeling volledig aan V toebedeeld, waardoor zij is overbedeeld voor een bedrag van € 112.500. M ziet af van een overbedelingsvordering en meent daarmee te voldoen aan een natuurlijke verbintenis.
Gelet op de inkomens- en vermogenspositie van V, zoals die blijkt uit de bij het echtscheidingsconvenant gevoegde alimentatieberekeningen, is de Rechtbank van oordeel dat naar objectieve maatstaven verondersteld kan worden dat M door middel van de schenking aan V heeft voldaan aan een op hem rustende verzorgingsverplichting jegens V. De Rechtbank houdt daarbij rekening met de behoefte en welstand van V en M ten tijde van de schenking.
De vrijstelling van art. 33 onderdeel 12 SW is van toepassing op de schenking. De aanslag schenkbelasting moet daarom worden vernietigd.