Rechter wijst vordering tot wijziging van partneralimentatie tussen ex-samenwoners af

M en V zijn na het verbreken van hun samenwoonrelatie in een geschil geraakt over de vaststelling van partneralimentatie. Zij zijn in hun notariële samenlevingsovereenkomst een alimentatiebeding overeengekomen. De Rechtbank heeft vastgesteld dat M een alimentatieverplichting heeft jegens V. Thans vordert M - in een nieuwe procedure - een vermindering ex art. 1:401 BW van de door hem aan V te betalen onderhoudsbijdrage.
De Rechtbank stelt dat voor samenwoners geen wettelijke verplichting geldt om in elkaars levensonderhoud te voorzien, maar dit wel in een notariële samenlevingsovereenkomst kunnen overeenkomen. Omdat volgens de Hoge Raad (6 januari 1978, LJN: AB7156, brondocument niet beschikbaar) art. 1:401 BW alleen van toepassing is op regelingen met een op de wet gegronde verplichting tot levensonderhoud, is dit artikel niet op de onderhavige onderhoudsverplichting van toepassing. Dit zou anders zijn geweest indien M en V art. 1:401 BW uitdrukkelijk in hun samenlevingsovereenkomst van toepassing hadden verklaard. De verzochte wijziging is daarmee niet mogelijk, M had in de vorige procedure hoger beroep kunnen instellen tegen de hoogte van de alimentatieverplichting, maar dat heeft M nagelaten.