Rentepercentage 9% over eigenwoninglening in familierelatie is onzakelijk; de aanslag van iedere partner wordt zelfstandig vastgesteld

De partner van X (Y) heeft voor de aankoop van een woning een lening afgesloten bij zijn ouders, waarover een rente wordt berekend van 9% per jaar. In de aangiften inkomstenbelasting brengen X en Y de rentebetalingen in aftrek als negatief belastbaar inkomen voor een gedeelte van 58% respectievelijk 42%. In de aanslag van Y wordt de renteaftrek gehonoreerd, maar bij het opleggen van de aanslag aan X heeft de Inspecteur de aftrekbare rente beperkt tot 4,5%. 
In cassatie stelt X onder meer dat de Inspecteur niet bevoegd was de aangifte van X te corrigeren, omdat de hoogte van de gemeenschappelijke inkomensbestanddelen bij de aanslag van Y had moeten worden vastgesteld, aangezien de woning door Y is verworven. 
De Hoge Raad verwerpt dit beroep, omdat niet uit de wettekst, noch uit de wetsgeschiedenis van art. 2.17 Wet IB 2001 blijkt dat de hoogte van een gemeenschappelijk inkomensbestanddeel uitsluitend kan komen vast te staan door de vaststelling van de aanslag van de partner die de betreffende inkomsten feitelijk heeft genoten.