Schriftelijkheidsvereiste koop onroerende zaak geldt niet omdat de koper geen particulier is

A doet in de hoedanigheid als bestuurder van A BV een bod op een pand van B. A interpreteert de mededelingen van B als een aanvaarding. A schakelt een notaris in. De notaris heeft B gebeld, B heeft de koop bevestigd en er wordt een afspraak voor de ondertekening van de koopovereenkomst gemaakt. Vervolgens weigert B mee te werken aan de levering en stelt dat geen geldige koopovereenkomst tot stand is gekomen omdat het schriftelijkheidsvereiste geldt. De Rechtbank oordeelt dat voor toepassing van het schriftelijkheidsvereiste uit art. 7:2 BW sprake moet zijn van een particuliere koper. De Rechtbank concludeert op grond van de omstandigheden van het geval dat het schriftelijkheidsvereiste nu niet geldt omdat B wist dat A als vertegenwoordiger van A BV handelde. Ook oordeelt de Rechtbank dat B, op grond van verklaringen van B, het aanbod heeft aanvaard. A en B hebben een geldige koopovereenkomst gesloten en B wordt veroordeeld tot medewerking aan levering van het pand.