Termijnoverschrijding van voorwaarde in testament leidt niet tot vervallen voorwaarde

Erflater (E) heeft door middel van een ouderlijke boedelverdeling over zijn nalatenschap beschikt. Een paar jaar na zijn overlijden verlangt een kind (D) zekerheidstelling door de echtgenote (V) voor haar vordering wegens onderbedeling. V weigert en stelt dat D te laat is. In het testament is onder andere opgenomen dat binnen een jaar na het overlijden van E de waarde van de erfdelen moet worden vastgesteld bij notariële akte. Hierbij is V verplicht zekerheid te stellen voor de overbedelingsschulden. De Hoge Raad oordeelt dat het testament moet worden uitgelegd aan de hand van het bepaalde in art. 4:46 lid 1 BW. Het oordeel van Hof Den Haag dat de voorwaarde van zekerheidstelling voor niet geschreven moet worden gehouden omdat D te laat is (art. 4:45 lid 1 BW), is onjuist, omdat het op het tijdstip van overlijden van E niet onmogelijk was de zekerheidstelling te verlangen. Voor het antwoord op de vraag wat het gevolg is van de termijnoverschrijding verwijst de Hoge Raad het geding naar Hof Amsterdam.