Verkrijgende verjaring niet te goeder trouw zorgt voor mogelijkheid beroep op onrechtmatige daad

A en B zijn eigenaren van twee naastgelegen percelen. A heeft in 1992 een strook grond van B in bezit genomen door een aantal coniferen te planten. In 2000 verkoopt B zijn het stuk grond door aan C. A is inmiddels door verkrijgende verjaring eigenaar geworden van de strook grond van B. C doet in 2018 een beroep op art. 6:162 BW, onder verwijzing naar een arrest van de Hoge Raad (24 februari 2017, nr 15/01948, ECLI:NL:HR:2017:309, Gemeente Heusden/X) en vordert de strook grond terug.
De Rechtbank overweegt dat voor de vraag of A niet te goeder trouw is, van belang is of A ten tijde van het aanplanten van de coniferen wist dat een ander eigenaar van de grond was. In casu was dit het geval, wat maakt dat zijn gedrag zodanig te kwader trouw was, dat dit als onrechtmatig aangemerkt kan worden.