Openbaarmaking van duurzaamheidsinformatie: navigeren door het wereldwijde landschap, ook van belang voor de Nederlandse praktijkjurist

Duurzaamheid staat in 2023 onbetwist bovenaan de agenda's van overheden en regelgevende instanties. Zij proberen ondernemingen op verschillende manieren ertoe aan te zetten meer aandacht te hebben voor duurzaamsheidsfactoren. Onder andere door ze openbaarmakingsverplichtingen op te leggen. Wat valt te meten, is tenslotte ook te veranderen.

Ook investeerders, kredietverstrekkers en andere marktdeelnemers oefenen in toenemende mate druk uit op ondernemingen om duurzamer beleid te ontwikkelen. Maar hoe daarbij onderscheid te maken tussen de ware voorlopers en de notoire Greenwashers? Dat vereist uniforme, betrouwbare en transparante standaarden voor duurzaamheidsverslaggeving.

Wereldwijd proberen momenteel drie toonaangevende standaarden in deze behoefte te voorzien:
(i) European Sustainability Reporting Standards (ESRS),
(ii) International Sustainability Standard Board (ISSB); en
(iii) SEC rules on climate-related disclosures (SEC-rules).

Dit artikel beoogt inzicht te bieden in deze standaarden door ze eerst kort toe te lichten (paragraaf 1.) en vervolgens op hoofdlijnen met elkaar te vergelijken (paragraaf 2.). Nu de naleving van deze regels veelal bij de bestuurders en commissarissen wordt neergelegd, is enig inzicht in deze standaarden ook voor de praktijkjurist relevant. Het is immers goed denkbaar dat de governance van ondernemingen hier in de nabije toekomst nader op moet worden ingericht (paragraaf 3.).