Afspraak in samenlevingscontract leidt niet tot berekening van alimentatie door rechter

V en M woonden samen. Hun affectieve relatie wordt in 2010 verbroken. In de samenlevingsovereenkomst die zij in 2003 hebben gesloten is bepaald dat - afhankelijk van de omstandigheden tijdens de beëindiging van hun relatie - de ene partij aan de andere een bijdrage in het levensonderhoud zal voldoen. Na het verbreken van de samenwoning vordert V dat de Rechtbank de omvang van de alimentatie vaststelt.
De Rechtbank oordeelt dat de rechter alleen een rol heeft bij het door middel van een berekening vaststellen van de hoogte van de bijdrage in het levensonderhoud als deze bijdrage op de wet (dus op boek 1 BW) is gegrond. Deze rol heeft de rechter niet als het ex-samenlevers betreft die een geschil hebben over hun overeenkomst en de verplichtingen die daaruit voortvloeien. Het berekenen van een niet op de wet gegronde bijdrage zou een rechterlijke activiteit inhouden waarin de wet niet voorziet. De Rechtbank wijst de vordering af.