Biologische vader is geen verwekker maar donor bij bewijs spermadonorovereenkomst

V heeft een verzoek ingediend tot gerechtelijke vaststelling van het vaderschap (1:207 BW) en tot vaststelling van kinderalimentatie (art. 1:394 BW), stellende dat M de verwekker is van haar kind. Uit DNA-onderzoek is gebleken dat M de biologische vader is van het kind. De vraag is nu of M als verwekker of donor moet worden beschouwd. M stelt dat hij moet worden aangemerkt als donor en onderbouwt zijn stelling met een spermadonorovereenkomst. Volgens V zijn de dag- en handtekening op de spermaovereenkomst vervalst. Geheel in lijn met een eerdere uitspraak van de Hoge Raad (26 juni 2009. nr. 07/13656, ECLI:NL:HR:2009:BH2250) overweegt de Rechtbank dat nu vaststaat dat M de biologische vader is van het kind, er in beginsel vanuit mag worden gegaan dat M de verwekker is. M kan tegenbewijs leveren door aannemelijk te maken dat hij alleen donor is. Omdat V weigert mee te werken aan een deskundigenonderzoek naar het schrijverschap van de dag- en handtekening van de spermadonorovereenkomst is M geslaagd in het te leveren tegenbewijs.