Door opzettelijk verzwijgen van Duits banktegoed geen bescherming van beneficiaire aanvaarding

Twee erfgenamen Z en Y halen met opnamen in contanten een tot de nalatenschap van erflater behorende Duitse bankrekening leeg. Zij verzwijgen dit voor de overige erfgenamen. Z overlijdt daarna en laat zijn echtgenote X als enig erfgenaam achter. X stelt de nalatenschap van Z beneficiair te hebben aanvaard, waardoor zij niet aansprakelijk is voor de uit een eventuele afdrachtverplichting voortvloeiende schuld van Z.
De Rechtbank is van oordeel dat Z, Y en X de gelden opzettelijk hebben verzwegen. Zij hebben daarmee onrechtmatig gehandeld jegens (de nalatenschap van) erflater en daarmee jegens de overige erfgenamen. Z en Y zijn in hun hoedanigheid van erfgenaam van erflater hoofdelijk aansprakelijk jegens de nalatenschap van erflater tot vergoeding van de door de onttrekking geleden schade, welke hoofdelijke betalingsverplichting naar het oordeel van de Rechtbank deel is gaan uitmaken van de nalatenschap van Z en van het vermogen van Y.
Voor het geval sprake mocht zijn geweest van een (tijdige en juridisch juiste) beneficiaire aanvaarding van de nalatenschap van Z door X, heeft zij de bescherming daarvan verspeeld door ten nadele van de overige erfgenamen in de nalatenschap van erflater te handelen. De redelijkheid en billijkheid staat eraan in de weg dat X zich in dit kader nog kan beroepen op bescherming op basis van beneficiaire aanvaarding.