Gebruik van onbeperkte navorderingstermijn is geen schending van Unierecht (evenredigheidsbeginsel)

X is enig erfgenaam van zijn in 2001 overleden partner Y. In de aangifte erfbelasting is geen melding gemaakt van in het buitenland aangehouden vermogensbestanddelen. Bij brief van 16 juni 2014 heeft X bij de Inspecteur daarvan melding gemaakt (vrijwillige verbetering). De Inspecteur heeft op 8 maart 2016 aan X een navorderingsaanslag erfbelasting opgelegd. In een vaststellingsovereenkomst tussen belanghebbende en de Inspecteur is vastgelegd dat partijen het er voor houden dat de Inspecteur met het opleggen van de navorderingsaanslag voortvarend heeft gehandeld.
In cassatie is aan de orde de vraag of het toepassen van de navorderingsbevoegdheid op grond van art. 66 SW in beginsel een bij de art. 56 respectievelijk art. 63 VWEU verboden beperking vormt van het vrij verrichten van diensten en het vrije verkeer van kapitaal, oftewel of het gebruik van de bevoegdheid evenredig is met het beoogde doel. De Hoge Raad oordeelt dat, indien vaststaat dat de inspecteur niet van de verlengde navorderingstermijn gebruik heeft gemaakt op een wijze die verder gaat dan noodzakelijk is om het doel van art. 66 lid 4 SW te bereiken (te weten belastingfraude te bestrijden en de doeltreffendheid van de fiscale controles te waarborgen), het opleggen van de navorderingsaanslag niet in strijd is met het Unierecht.