Geen sprake van bouwterrein, omdat de na sloop resterende bebouwing/muur niet als verwaarloosbaar moeten worden beschouwd

X is projectontwikkelaar en koopt een perceel met daarop een oude fabriek aan, met de bedoeling daarop een woningcomplex te realiseren. De oude fabriek wordt vrijwel geheel gesloopt, maar een aantal funderingspalen en één zijwand van de fabriek blijven achter. De zijwand is 96 meter lang, 2,40 meter hoog en 25 centimeter breed en staat op een twee meter diepe en één meter brede fundering. Vanwege slechte economische omstandigheden wordt een gedeelte van de nieuwbouw niet gerealiseerd. Het onbebouwde gedeelte van het perceel wordt overgedragen aan koper Y, die overdrachtsbelasting voldoet over de verkrijging. In geschil is of het perceel moet worden aangemerkt als bouwterrein en daarom over de levering omzetbelasting had moeten worden geheven. De Rechtbank oordeelt dat de muur en fundering, zowel in hun omvang als naar hun aard, niet als verwaarloosbaar moeten worden beschouwd. Dit leidt tot de conclusie dat geen sprake is van onbebouwde grond en daarom ook geen sprake is van de levering van een bouwterrein.