Verlaagd tarief overdrachtsbelasting voor intern gesloopt kantoorpand dat wordt getransformeerd tot woningen

Aan A is een appartementsrecht overgedragen in een gebouw dat was gebouwd als kantoorgebouw. Tijdens de overdracht was een omgevingsvergunning voor woningbouw afgegeven, was het pand intern geheel gesloopt en waren de opbouwwerkzaamheden reeds begonnen. De Rechtbank moet de vraag beantwoorden of de onroerende zaak door de latere verbouwing op het moment van de verkrijging naar zijn aard voor bewoning is bestemd.
De Rechtbank overweegt dat ten tijde van de overdracht geen sprake meer was van een situatie waarin met niet meer dan beperkte aanpassingen het gebouw weer geschikt kon worden gemaakt voor een kantoorfunctie. Op dat moment bevond het gebouw zich in een staat waarvan niet kan worden geconcludeerd dat het zijn bestemming als kantoorpand had behouden, noch dat het naar zijn aard was bestemd voor bewoning. Daarom kent de Rechtbank doorslaggevende betekenis toe aan de eisen en/of beperkingen die voor (het gebruik van) de onroerende zaak voortvloeien uit publiekrechtelijke voorschriften. Op basis van de afgegeven omgevingsvergunning ten tijde van de overdracht oordeelt de Rechtbank vervolgens dat de onroerende zaak bestemd was voor bewoning en dat dus het tarief van 2% van toepassing is.