Waarderingsvoorschrift verhuurde woning in strijd met EU-recht wegens zeer lage huurprijs

Tot het box 3 vermogen van A behoort een bovenwoning die al dertig jaar is verhuurd aan B. B geniet huurbescherming van voor de liberalisering, waardoor B een zeer lage huur betaalt. Dit heeft tot gevolg dat de waarde in het economische verkeer van de woning tussen € 274.000 en € 285.000 ligt. Sinds 1 januari 2010 worden verhuurde woningen in box 3 gewaardeerd naar de WOZ-waarde vermenigvuldigd met de leegwaarderatio. De Inspecteur neemt op basis daarvan de woning in aanmerking voor € 374.800.
Het Hof oordeelt dat de waarderingsregeling van art. 5.20 lid 3 Wet IB 2001 in dit geval inbreuk maakt op het recht op eigendom zoals is vastgelegd in art. 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM. De regeling doorstaat de toets van legaliteit en legitimiteit. Maar op het individuele niveau van A legt de regeling een buitensporige last op, doordat het waardeverschil ertoe leidt dat bij A 25% meer fictief inkomen in de heffing wordt betrokken. Het Hof oordeelt dat de regeling de evenredigheidstoets niet doorstaat en stelt de waarde van de woning vast op € 274.000.

Redactie
De Hoge Raad heeft voor art. 21 lid 5 SW geoordeeld dat het waarderingsvoorschrift niet in strijd is met het Europese recht. Dit waarderingsvoorschrift lijkt veel op het waarderingsvoorschrift uit de Wet op de inkomstenbelasting 2001. Daarom verwachten wij dat de Staatssecretaris van Financiën beroep in cassatie zal instellen.