Finaal verrekenbeding is volgens Rechtbank quasi-legaat (art. 4:126 lid 2 sub a BW)

E en V zijn partnerschapsvoorwaarden overeengekomen met daarin een finaal verrekenbeding bij overlijden. E heeft zijn kinderen (X c.s.) onterfd en V tot enig erfgenaam benoemd. Tussen V en X c.s. is in geschil of het finaal verrekenbeding een quasi-legaat is (art. 4:126 lid 2 onder a BW), dat bij de vaststelling van de legitimaire massa in aanmerking moet worden genomen (art. 4:65 jo art. 4:7 lid 1 sub i BW).  
De Rechtbank is van oordeel dat het finaal verrekenbeding moet worden aangemerkt als een quasi-legaat in de zin van art. 4:126 lid 2 sub a BW. Volgens de Rechtbank ziet deze bepaling niet alleen op het overgaan van goederen, maar ook op schulden die ontstaan. Dit vanwege de beschermingsgedachte van art. 4:126 BW. De door toepassing van het verrekenbeding gevormde ''extra'' schuld benadeelt immers schuldeisers, legitimarissen en somgerechtigden.